Bijna 10 jaar geleden viel mijn moeder van de trap. Zonder afscheid te kunnen nemen, moest ik haar van de ene op de andere dag loslaten. De eerst weken werd ik omringd door familie en vrienden. En had iedereen begrip voor het feit dat ik niet lachte of geen zin had in dat feestje. Maar na een paar maanden draaide de wereld weer in sneltreinvaart door, terwijl mijn wereld nog altijd stil stond. De bodem onder mijn bestaan was weggeslagen. Het voelde alsof ik mezelf weer helemaal opnieuw moest uitvinden.

Eenzaam

Met name het tweede en derde jaar na het overlijden voelde als heel eenzaam. Er werd niet meer naar mijn moeder gevraagd. Er werd nauwelijks meer over gesproken. Ook niet door mijn vriendinnen, die zelf nog geen ouders waren verloren en dus niet zo goed raad wisten met mijn verdriet. Goedbedoeld kreeg ik allerlei adviezen en werd ik meegesleurd om dingen te doen. Terwijl ik zo moe was van het rouwen, van het opnieuw uitvogelen wie ik nu was, zonder moeder.

Rouwkost

Inmiddels ben ik 10 jaar verder en weet ik beter dan ooit wie ik ben en waar mijn kracht ligt. Het verlies van mijn moeder heeft mij dan ook mooie dingen gebracht. Mensen verbinden, mijn passie voor koken en mijn ervaring met mijn eigen rouwproces heb ik vorig jaar samengebracht in een initiatief dat ik organiseer op persoonlijke titel: ‘RouwKost’.

Het verlies van mijn moeder heeft mij dan ook mooie dingen gebracht.

Voor jongeren

Samen met een groepje jongvolwassenen in rouw kom ik vier keer per jaar samen om te koken, samen te eten en te delen. Al hakkend, snijdend en roerend is het makkelijker voor hen om verhalen en emoties te delen. In de keuken draaien we liedjes die herinneringen oproepen. Aan tafel steken we de kaarsjes aan voor hen die we zo missen. We kijken naar oude foto’s en praten samen over ervaringen. Er wordt gelachen en gehuild. Door het delen van ieders verhalen voelen de jongvolwassenen zich gesteund en even niet zo alleen. Het geeft hen rust en hoop, wetende dat er een dag komt dat het beter zal gaan.

Al hakkend, snijdend en roerend is het makkelijker voor hen om verhalen en emoties te delen.

Dat ik, wat ik zelf gemist heb 10 jaar geleden, nu kan faciliteren voor anderen geeft heel veel energie en het voelt als een geschenk uit de hemel. Letterlijk. Voor mijzelf. Maar vooral voor de jongvolwassenen die ik een beetje op weg kan helpen met RouwKost.

Info en aanmelden

Ben jij of ken jij ook een jongvolwassene in rouw?
Hou je van koken en wil je vier keer per jaar samenkomen met lotgenoten?
Neem dan contact op met Charlotte via email rouw-kost@hotmail.com

Over Charlotte Michielsen

Charlotte Michielsen is beheerder van Natuurbegraafplaats De Hoevens. Het initiatief RouwKost organiseert zij op persoonlijke titel.